Mahalle Çocukları

Çocukken ne güzel mahalle savaşları yapardık. Gücü denk veya yakın 2 mahalle çocuk grubu, aramızda anlaşır, sonra bir bahane uydurur birbirimize girerdik. Nadiren uzak bir mahalle ile ciddi savaş kopardı. Ne kadar ün yaptığına bağlı olarak dış güçler sana karşı bilenirdi. Önce aramızdan iki sözcü seçer diğer mahalleye yollardık. Şartlar konuşulurdu. Taş yok, cam yok.

Meteor ve Dinozorlar

Evrim sana mantıklı geliyorsa, yaşadığın sürecin; sonunda tüm acıların, gelişmenin bir parçası olduğuna da inanırsın. Nefretle yaşayanlar, sonunda birbirini yok eder. Bahçendeki otun böceğin bundan haberi bile olmaz. Onların da canı yanar belki biraz ama canının yanması zaten yaşamın bir parçasıdır ve nefret kendi başını yediğinde, gelecek kuşaklar daha mutludur. İkinci Dünya Savaşı sonrasında, insanların

Kırmızı Pislet

Artık kırmızı bir bisikletim var. O da benim gibi bir depoda 3 yıl saklı kalmış. Taşınırken yan binadaki komşunun bodrumunda bulduk. Nereden geldiğini bilmiyor. Sorduk soruşturduk kimse bilmiyor. Belki kendi gelmiştir. Çocukken sahip olduğum tek bisiklet de kırmızıydı. Büyüyüp bana gelmiş gibi oldu. … Lastiklerini şişirdim. Tıslaya tıslaya eve geldim. 2 hafta önceydi bu buluşmamız.

Ölüler ve Diriler

Ortaokul çağlarım. Bir arkadaşımın babası vefat etti. Allah rahmet eylesin çok iyi bir insandı. Bizim apartman, o sıralar mahalledeki en genç binalardan biriydi. Salonun manzarası; önümüzde o sıralar cadde olarak anılan, aşağı doğru uzanan bir dere yolu ve çok ilerde bir tepeden oluşuyordu. Tepede bir mezarlık vardı. O sıralar yani 80’lerde, boş bulduğun bir arsaya

Eğlence Orada Kaldı Sandım

Üç yılın sonunda belediyenin infazıyla 2 saat içinde evimizin elektrik, su ve doğalgazı kesildi. O şekilde 2 gün yaşadık. Üçüncü gün bir ev bizi buldu ve oraya taşındık. Bu, “Kentsel Dönüşüm” gibi görünen bir “Zihinsel Dönüşüm” hikayesidir. Yeni yerime alıştıktan sonra tüm hikayeyi derleyip burada sizlere anlatacağım. Hiçbir ekleme yapmadan aktarıyorum. … Duvara raf monte

En Uzun Kış Hakkında

Bu, ayrılmamıza çok az bir zaman kalan bahçem hakkında bir hikayedir. Teknik aksaklıkların hiçbirinin mazereti yok ancak her birinin hikayesi var. … Bir gün bir arkadaş gurubuyla ormana pikniğe gitmiştik. Aramızda, şu an karnesindeki “Pekiyi”lerle göğsünü kabartarak gezen, biri kız biri erkek 2 çocuk vardı. O sıralar 5 yaş huysuzluğu içindeydiler. Biz büyük çocuklara rahat